Dlaczego nowa wersja?

EN 301 549 to norma, według której w Unii Europejskiej ocenia się dostępność stron internetowych, aplikacji, dokumentów, oprogramowania i sprzętu. Poprzednia wersja, V3.2.1, powstała głównie z myślą o zamówieniach publicznych i dyrektywie o dostępności stron sektora publicznego (WAD). Opierała się na WCAG 2.1.

Od tamtej pory zmieniły się dwie rzeczy. W3C opublikowało WCAG 2.2, a 28 czerwca 2025 r. zaczął być stosowany Europejski Akt o Dostępności (EAA), który obejmuje także firmy prywatne: banki, sklepy internetowe, przewoźników, dostawców usług komunikacyjnych. Wersja V4.1.1 jest odpowiedzią na oba te procesy.

Co mówi sama norma

W przedmowie V4.1.1 ETSI wymienia istotne zmiany względem V3.2.1. Omówione własnymi słowami są to:

  • Znacząco przebudowane i rozszerzone wymagania dotyczące tekstu w czasie rzeczywistym (RTT) w klauzuli 6.2, wraz z nowymi wymaganiami dla tzw. total conversation.
  • Aktualizacja wymagań w klauzulach 9 (strony internetowe), 10 (dokumenty) i 11 (oprogramowanie) do WCAG 2.2.
  • Nowy Załącznik ZA, który pokazuje powiązanie normy z wymaganiami dyrektywy 2016/2102 (WAD).
  • Nowy Załącznik ZB, który odnosi normę do wymagań dyrektywy 2019/882 (EAA).
  • Nowa klauzula A.2, która pozwala oceniać zgodność konkretnych produktów i usług z EAA.

Zmiany widoczne w samym tekście

Porównanie pierwszych stron obu wersji pokazuje, jak bardzo przesunął się środek ciężkości normy.

ElementV3.2.1 (2021)V4.1.1 (2026)
PodstawaFaza 2 mandatu M 376Wniosek normalizacyjny M 587
Słowa kluczoweaccessibility, HF, ICT, procurementaccessibility, HF, ICT, product, service
Zakres„Funkcjonalne” wymagania dostępnościWymagania dostępności, z wymienieniem odbiorców, w tym organów nadzoru rynku
AdresaciKupujący, rozwijający i produkujący ICTTakże sprzedający, importerzy i dystrybutorzy
Załączniki68 (m.in. nowe ZB i ZC)
WCAG2.12.2 (ISO/IEC 40500:2025)

Zniknięcie słowa „procurement” i pojawienie się importerów oraz dystrybutorów nie jest kosmetyką. To dokładnie te podmioty, na które obowiązki nakłada EAA. Nowy Załącznik ZC pokazuje z kolei, jak wymagania innych dyrektyw odnoszą się do klauzul normy.

Warto też dodać, że z zakresu wypadło tylko słowo „funkcjonalne”. Procedury testów zostały: norma nadal opisuje, jak sprawdzić każde wymaganie (piszemy o tym w artykule o Załączniku C).

Nowe odniesienia: WCAG 2.2, WCAG2ICT i PDF/UA

Normatywnym odniesieniem jest WCAG 2.2, czyli rekomendacja W3C z 12 grudnia 2024 r., przyjęta też jako ISO/IEC 40500:2025. WCAG 2.0 i 2.1 przeszły do odniesień informacyjnych.

Do odniesień informacyjnych doszły także nowa wersja WCAG2ICT z grudnia 2025 r., która wyjaśnia stosowanie WCAG do dokumentów i oprogramowania, oraz normy PDF/UA-1 i PDF/UA-2. Dla audytorów dokumentów PDF to ważny sygnał: norma wprost wskazuje, gdzie szukać wymagań technicznych dla dostępnych plików PDF.

Nowe kryteria WCAG 2.2 i usunięte 4.1.1

Do klauzul 9, 10 i 11 dochodzi sześć kryteriów: 2.4.11 Fokus niezasłonięty (minimum), 2.5.7 Ruchy przeciągania, 2.5.8 Rozmiar celu (minimum), 3.2.6 Spójna pomoc, 3.3.7 Zbędne wprowadzanie danych i 3.3.8 Dostępne uwierzytelnianie (minimum). Kryterium 4.1.1 Parsowanie oznaczono jako „Void”, tak jak w WCAG 2.2. Szczegóły opisujemy w osobnym artykule o nowych kryteriach WCAG 2.2.

Wymaganie spoza WCAG: preferencje użytkownika

Nowe podrozdziały 9.7, 10.7 i 11.7 wymagają, by strony, dokumenty i oprogramowanie nie nadpisywały ani nie blokowały ustawień dostępności użytkownika, takich jak filtry kolorów, kontrast, rozmiar tekstu, rozmiar wskaźnika czy kursor tekstowy. Wyjątkiem są sytuacje, w których nadpisanie jest niezbędne dla treści lub funkcji.

To wymaganie nie wynika z WCAG 2.2, więc audyt „czysto WCAG-owy” go nie obejmie. Wcześniej podobna klauzula istniała tylko dla oprogramowania (11.7). Więcej w artykule o preferencjach użytkownika.

Norma doprecyzowuje też status widoków web osadzonych w aplikacjach mobilnych: ocenia się je według klauzuli 11 (oprogramowanie), a nie 9.

Nowe i przeniesione klauzule

KlauzulaCo się zmieniło
5.1.8Nowa: identyfikacja celu pól w funkcjonalności zamkniętej
5.10Narzędzia autorskie w części ogólnej (w V3.2.1 były w 11.8)
6Nowy tytuł: ICT wspierające dwukierunkową komunikację w czasie rzeczywistym; scenariusze 6.0.x; rozbudowane 6.2 RTT; nowa 6.7 total conversation
9.7, 10.7Nowe: preferencje użytkownika dla stron i dokumentów
12.4–12.5Nowe: elektroniczne przewodniki po programach (EPG)
13.2Oznaczona jako „Void”; dostęp do usług przekaźnikowych w 13.1.2
14.2Nowa: stany specjalne
Załącznik ENowy przewodnik po normie

Co zrobić teraz

Do czasu cytowania V4.1.1 w Dzienniku Urzędowym UE punktem odniesienia pozostaje V3.2.1 (harmonogram opisujemy w osobnym artykule). To dobry moment na trzy kroki:

  1. Przejrzyj ostatni audyt i sprawdź, czy obejmował kryteria WCAG 2.2.
  2. Jeśli masz aplikację mobilną, zaplanuj testy preferencji użytkownika na prawdziwych urządzeniach.
  3. Zaktualizuj dokumenty: raport zgodności, deklarację dostępności lub informację o dostępności usługi (por. raport, VPAT i deklaracja).

Chcesz sprawdzić, jak Twoja strona wypada względem WCAG 2.2? Zacznij od Accessibility CHECK albo porozmawiaj z nami o skutkach nowej normy dla Twojej organizacji.

Najczęściej zadawane pytania

Czym różni się V4.1.1 od V3.2.1?

Odwołuje się do WCAG 2.2 zamiast 2.1, dodaje wymagania dotyczące preferencji użytkownika, przebudowuje klauzulę 6 o komunikacji w czasie rzeczywistym i zawiera załączniki dla EAA.

Czy V3.2.1 jeszcze obowiązuje?

Tak. Do czasu cytowania nowej wersji w Dzienniku Urzędowym UE to V3.2.1 daje domniemanie zgodności.

Czy muszę powtórzyć audyt?

Nie od razu. Warto jednak sprawdzić, czy ostatni audyt objął WCAG 2.2, i zaplanować uzupełnienie o nowe wymagania.

Źródła

  • ETSI EN 301 549 V4.1.1 (2026-09)
  • ETSI EN 301 549 V3.2.1 (2021-03)
  • Deque: EN 301 549 V4.1.1 is final
  • BarrierBreak: EN 301 549 V4.1.1

Gotowy na dostępność?

Zweryfikuj swoją stronę i zapewnij dostępność dla wszystkich użytkowników.

Zbadaj stronę